Met dank aan Niels Bohr

Deze vlakvulling is geïnspireerd op het atoommodel van Bohr. In dat model draaien de elektronen rondjes om de atoomkern, als planeten rond de zon, allemaal op hun eigen vaste afstand. Zoals elk model is het een vereenvoudigde voorstelling van de werkelijkheid, met de bijbehorende mogelijkheden en beperkingen.

In dit geval heb ik het model niet gebruikt om energieniveaus binnen een atoom te bepalen, maar als ingrediënt voor een enigszins psychedelisch patroon. De afstanden tussen de cirkels kloppen overigens niet met het echte Bohrmodel, en wat die vierkanten daar doen…

Advertenties